Dag 1: Amsterdam - Lima
9 juni 2006
Om kwart voor vijf gaat de wekker na slechts drie en half uur slapen. Christian is bij ons blijven logeren, omdat dat handig is met ons naar Schiphol brengen vanuit Delft. En hij was om half 12 de vorige avond bij ons en we hebben nog een paar biertjes gedronken voor de gezelligheid. Uiteindelijk gingen we om half 2 pas slapen.
Pijnlijk dus, dat opstaan, maar aan de andere kant ben ik heel opgewonden, want vandaag gaan we naar Peru met Shoestring!
Er is natuurlijk niemand op de weg en om kwart voor 6 worden we op het vliegveld afgezet. Om 6 uur checken we in bij Iberia en onze bagage ligt al op de band. We hebben nu nog 2 uur de tijd voordat we gaan boarden. Wat was ook alweer de reden dat we 2 en half uur van te voren moesten inchecken?
We doden de tijd met koffie drinken, een verjaardagskaart kopen voor Gijs, de verjaardagskaart posten en een sinaasappelsapje drinken. Slenteren naar de gate en dan mogen we het vliegtuig in. Vlak naast een paar kleine kinderen die vanaf halverwege de vlucht naar Madrid beginnen te janken tot dat we geland zijn. Aaargh.
In Madrid moeten we naar de S gate en we volgen de bordjes, die wat minder logisch zijn dan die op Schiphol. We moeten in een soort metro stappen en na vijf minuten stappen we weer uit en zijn we bijna gelijk bij gate S. Een uur van te voren zouden we moeten boarden en we zijn precies op tijd. Alleen begint het boarden een half uur later. We gaan als laatsten het vliegtuig binnen, want om nou in een rij van 30 meter te gaan staan voor de paspoortcheck is ook onzin.
We zitten bij het raam en kunnen dus alle vliegtuigen zien die voor ons in de rij staan om van die ene gave baan op te stijgen. Een groot dik vliegtuig trekt veel minder hard op en stijgt met een veel kleinere hoek op dan een klein vliegtuigje (lijkt ook logisch ja). En dan mogen wij. We zitten bij de vleugel (beetje jammer ivm zicht en geluid) en de punt van de vleugel gaat ontzettend op en neer. We moeten er nogal hard om lachen, waarom weet ik ff niet ;-) Toch een beetje bang dat dit oude vliegtuig het niet houdt?
Vanaf Madrid vliegen we in bijna 12 uur naar Lima. Onderweg krijgen we drie keer eten, kijken we naar de films Eight Below en Rumor Has It. Ik heb nog 2 uurtjes liggen dutten en om 6 uur lokale tijd landen we in Lima. Onze reisleider Lars is van oorsprong Nederlander en staat ons keurig met een Shoestring bordje op te wachten. De man en vrouw waarvan we dachten dat ze wel eens bij onze groep zouden kunnen horen, horen er inderdaad bij en de meeste mensen hebben we in het vliegtuig ook al zien zitten.
Tiny en Anny zijn getrouwd, wonen in Assen. Tiny is al met de vut en Anny werkt nog als secretaresse. Ik weet ff niet meer waar.
Coen voelt zich nog student, is in 2001 afgestudeerd en gaat vanaf augustus ander werk doen waarbij hij computer chips gaat verbeteren. Hij woont in Eindhoven, heeft de nacht ervoor bij een vriend in Amsterdam gelogeerd en maar 1 uur geslapen, want ze zijn nog wezen stappen.
Miranda woont in Nieuwegein en is maatschappelijk werkster. Ze werkt met mensen die psychiatrische hulp nodig hebben.
Foto: Koen en Miranda maken dezelfde foto in Lima
Maaike is journalist voor o.a. het Haarlems dagblad, woont in Amsterdam en is de enige die Spaans spreekt.
Eduard woont in Sint Pancras (lijkt een beetje op Paracas, waar we deze vakantie nog heen gaan, een hint naar een toekomst in Peru met de Peruaanse schone die in Arequipa om z'n mail adres vroeg? :)) en is technicus voor het studentencabaretgezelschap Delfts blok.
Willy woont in Eindhoven en doet iets met computers....
Lars is al heel lang reisleider voor Fox geweest en heeft in Peru al 40 keer een reis begeleid. Hij woont in Arequipa, is getrouwd met een Peruaanse, heeft een zoontje van 2 en heeft ook nog een eigen bedrijf. Hij heeft een hotel en een eigen reisbureau waarbij vooral reizen door Peru met motoren en 4x4 auto's worden georganiseerd.
Foto: met z'n allen op de trap voor de cathedraal
Vanaf het vliegveld rijden we met een klein busje naar het hotel, waar we ons in een half uurtje opfrissen en meteen weer op pad gaan om het gratis welkomstdrankje te drinken; pisco sour. Letterlijk vertaald "zure likeur", gemaakt van wijn, gecruncht ijs (wsl. kraanwater), limoensap en opgeklopt eiwit. Best lekker! Daarna nog wat biertjes en de groep kletst eigenlijk meteen wel lekker met elkaar. Best een leuke groep denk ik.
Om kwart voor 11 liggen we op bed. In Nederland is het dan alweer kwart voor 6 's ochtends... We zijn dan dus al 25 uur wakker, op het dutten in het vliegtuig na.