Dag 4: Pisco - Huacachina - Ica
12 juni 2006
Nog vroeger op dan gisteren. We moeten de boot van 8 uur halen die naar de Ballestas eilanden vaart, dus half 8 vertrekken, 7 uur eten en half 7 op!
Vannacht zijn we wakker geworden van een smsje. De telefoon gebruiken we als wekker, dus die staat wel gewoon aan. Om 3 uur 's nachts is het in Nederland al 10 uur 's ochtends, en daar heeft Ben niet echt aan gedacht denk ik :)
Verder was er iemand die op een fluit de hele tijd aan het blazen was. Die heeft ons raam meerdere malen voorbij gewandeld al blazend op zn fluitje. Verder hebben ze in Pisco enorm veel hanen die om half 5 al denken dat het licht wordt (dat wordt het dan nog niet) en door blijven kraaien tot het licht wordt en daarna door blijven kraaien omdat het licht is.... Ofzo...
De vislucht is hier duidelijk aanwezig, waarschijnlijk mede vanwege de vismeelfabrieken hier vlakbij, dus het raam hebben we maar dichtgelaten.
FF snel ontbijten en in de bus naar de haven in Paracas. Als we allemaal in de boot zitten dobberen we nog wat rondjes langs de kust. Er is nog geen contact met de kustwacht geweest en zonder toestemming mogen we niet weg. Ondertussen schiet ik wat foto's van roestende scheepswrakken en pelikanen die op een gezonken boot zitten die nog net een stukje boven water uitsteekt.
Foto's: Wrakken langs de kust bij Paracas en pelikanen op een gezonken schip (denk ik)
De boottocht duurt 2 uur. Eerst langs de Candelabra. Dit is een voorproefje voor de Nazcalijnen want dit is ook een in de grond uitgehouwen figuur van een kandelaar of een cactus. Onze gids in de boot vond het en kaktus en die zou hypnotiserende werking hebben...
Foto: Candelabra
We varen door naar de Ballestas eilanbden. Ballestas betekent 'boog' (waarschijnlijk omdat door weer en wind net zoals bij de catedral bogen zijn gevormd in de rotsen). We zien heel veel vogels, pelikanen, meeuwen, jan van genten, aalscholvers, we zien ook zeeleeuwen die liggen te zonnebaden. Die laten zich met vloed op de rotsen drijven en blijven daar de hele periode dat het eb is liggen.
Foto: luie zeehond
In de periode van voor de kunstmest kwamen elke vijf jaar grote boten naar de Ballestas eilanden om de soms wel een halve meter dikke laag vogelstront weg te scheppen. Dit werd gebruikt als zeer vruchtbare mest. Op de foto's lijken de rotsen wit of grijsachtig. In werkelijkheid zijn de rotsen knalrood, maarja, als er een dikke laag vogenpoep op ligt, zie je dat niet he ;-)
Foto: aanlegsteiger voor de boten die vogelpoep kwamen scheppen. De grootte van de aanlegsteiger suggereert een bepaalde grootte van de boot en daarmee de enorme hoeveelheid vogelpoep die ze er elke 5 jaar afhalen...
Foto's maken is lastig, de boot deint nogal en is ook volgepropt met een lading mensen, zodat die ook nog vaak voor je beeld zitten. Desondanks heb ik wel een berg foto's weten te maken, ben benieuwd of dat een beetje is gelukt zonder pola filter en zonder zonnekap. Het is namelijk ontzettend lekker weer geworden, blauwe lucht en een heerlijk zonnetje! In Ica schijnt het al 30 graden te zijn.
Foto: heel veel vogels en dit is nog maar een heel klein stukje van de Ballestas eilanden ;-)
We drinken koffie aan de haven en ik koop een armbandje in een van de vele souvenirwinkeltjes voor 2 Sol. Dat is 50 eurocent, kun je niet voor zonder zitten...
Met de bus rijden we naar Huacachina waar we gaan buggyen. De bus wordt bij de oase nabij Ica geparkeerd, ik rits ff snel de pijpen van mn broek af en we kunnen met z'n 7en in de buggy. Gordels om (vijf punts) en off we go. Onze chauffeur rijdt eerst lekker door de duinen heen. Je zit hier in de woestijn en op een gegeven moment is er een kodak momentje waarbij hoe ver je ook kijkt, er is alleen maar zand te zien! De chauffeur scheurt er flink op los en we keren schuin tegen de helling en sjezen steil naar beneden, geweldig!
Dan is het tijd voor de sandboards waarmee we de helling af moeten surfen. Coen denkt dat het een eitje is, gaat op z'n board staan en glijdt naar beneden. Na wat whoehaaaa geluiden gaat ie bijna beneden toch nog op zn bek :) Ik ben maar zittend op m'n kont naar beneden gestuiterd, staan blijven lukte me met snowboarden ook al niet, dus zal dit ook wel geen succes zijn.
Nu we allemaal de babyduin hebben gedaan, is het tijd voor het echte werk. Een hogere en steilere. Ik kijk naar beneden en denk, echt niet. We mogen alleen op onze buik liggend naar beneden, head first en dat zie ik niet zitten totdat de eerste naar beneden gaat. Dat ziet er toch niet zo heel heftig uit, dus dat ga ik ook doen. Ik rem teveel af en kom voor de laatste heuvel tot stilstand. We mogen nog een keer en nu laat ik me helemaal gaan, ik weet nog net op tijd te remmen voordat ik bij de groep ben die allemaal al beneden staan. Echt kicken is dit, wat ontzettend gaaf. Wat een topdag, eerst de ballestas eilanden, nu sandboarden en buggyen en het is pas 2 uur !
Foto's: onze buggy-man met zijn buggy en Eduard gaat headfirst naar beneden
We lunchen vlakbij de oase, ik neem een heerlijke panqueque de frutas. De locale hans kazan geeft nog een voorstelling en bij zn laatste act moet ik assisteren. Een zakdoek in mn tshirt en als hij die eruit trekt zit er een bh aan. Bij een meisje van de andere tafel is het een slipje.
Dan rijden we naar het hotel. Met zwembad! Meteen bikini aan dus en daarna luieren op de ligstoelen opdrogen en een beetje zonnen.
Als het frisser wordt gaan we binnen zitten en we toepen een paar potjes en daarna leer ik 31-en. De meerderheid besloot later om in het hotel te eten, maar voor mij is het geen succes. Ik kreeg mn soep zo laat dat ze tegelijkertijd het hoofdgerecht al brengen. De friet was koud en de kip had wel veel oneetbaars.
ik zit tijdens het eten in te kakken en om 9 uur besluit ik al naar bed te gaan. Nog ff typen, maar de rest gaat nog een vuurtje stoken op de vuurplaats.
Foto: papegaai 's middags in de oase