Dag 8 Barcelona
Dag 8 Barcelona
We kopen op aanraden van de vriendelijke hotelmeneer een t-10 metroticket waarmee je dus 10 ritten hebt, maakt niet uit waarheen en of je overstapt of niet. We gaan eerst naar Casa Batllo, maar daar staat een enorme rij, dus we besluiten na wat standaard toeristenfototjes gemaakt te hebben naar de main attraction, de Sagrada Familia, te gaan, want dat is toch wel het hoogtepunt van Barcelona (voor mij in ieder geval wel).
Hij was nog steeds niet af, maar ze bouwen toch wel in een flink tempo door tegenwoordig. De schatting is dat deze verzoeningskerk, die geheel gebouwd wordt door middel van particuliere giften en de entreegelden die je moet betalen om naar binnen te mogen, in 2021 klaar zal zijn. Dan moeten we zeker nog een keertje terug.
We lopen door de kerk heen en zien de onderdelen gemaakt worden door heel veel meer mensen dan in 2000 overigens. Ik vond het wel leuker in 2000 toen we met 1 van de huidige leidende architecten mee mochten de bouwsteigers op en op plaatsen kwamen waar je normaal gesproken niet bij mocht, zodat je het van veel dichterbij kunt bekijken. Toen hebben we niet door de torens omhoog gelopen en over het bruggetje naar de andere torens gelopen. Dit is toch ook wel heel leuk. Steffen heeft enorm last van zijn hoogtevrees, dat is wel klote. Ik snap daar nix van, hoogtevrees. ik kijk wel uit als ik langs een randje loop enzo, maar ik vind het heerlijk om naar beneden te kijken en te zien hoe hoog we zitten! Er staat nog een mannetje op een kraan ongezekerd heen en weer te wandelen! Dat zou mij dan ook weer te ver gaan!
Daarna lopen we naar Casa Mila, la Pedrera. Eerst ff snel een broodje scoren bij de Bocatta, want anders trekken we het niet. Casa mila is aan de buitenkant echt geweldig vind ik, maar de binnenkant van het gebouw vond ik toch wat tegenvallen. Best leuk, twee atria die een beetje rond lopen, maar verder vond ik de vertrekken van het appartement niet zo bijzonder. Wat wel heel leuk is, is het licht waaar Gaudi rekening mee heeft gehouden. Elk vertrek heeft op 1 of andere manier natuurlijk licht en dat is wel weer heel mooi.
We zijn zo aan het einde van de dag nogal moe en omdat het flink waait op het dak van casa mila besteden we hier wat weinig aandacht aan. Ik schiet op zn japans wat foto's en we gaan weer naar buiten.
In het hotel trekken we wat warmere kleren aan, want echt bloedheet is het nog niet overdag, de zwoele zomeravonden moeten nog komen.
We lopen door de straat tussen Barri Gotic en Ciudad Vella in en slaan zomaar rechts eenh straatje in omdat ik een leuk uitziend restaurantje heb gezien. Het blijkt nogal duur maar ernaast zit er ook eentje en die heeft weer een betaalbaar menu. Tomatensalade en vis en wijn en olijven!!! Na het eten ben ik ontzettend moe (het is ook al na middernacht). Ik heb de longen uit mn lijf gehoest (dit jaar ben ik aan de beurt om kriebelhoest te hebben op vakantie, ik hoest al sinds dag 3 en vandaag lijkt het op z'n ergst, maar het wordt nog erger als ik door het hoesten hoofdpijn krijg, maar dat is overmorgen pas).
Op weg naar het hotel kijken we nog even bij het spuitbuskunstwerkmeisje hoe zij haar tekeningen maakt. Er zijn een aantal truukjes die ze toepast, maar ik geloof niet dat ik het zo goed en zeker niet zo snel zou kunnen!