Dag 11: Chivay - Puno
19 juni 2006
Ik merk dat ik niet goed heb geslapen als ik wakker wordt, maar bij het ontbijt krijgen we grote mokken thee en daar kun je je lekker aan warmen. Vandaag gaan we naar Puno en dat duurt ongeveer 7 uur. Om 8 uur rijden we weg.
We rijden het dal uit waar Chivay in ligt en op het hoogste punt (4910m) zien we weer de stapeltjes die van stenen van verschillende grootte zijn gemaakt. Dit is een heilige plaats voor de inka's en daarom staan er niet zomaar een stuk of tien stapeltjes van die stenen, maar honderden. Erg imposant om te zien.
Bij een ijswand stoppen we nog even voor een foto, als bewijs dat het erg koud was, ondanks de continue strakblauwe lucht die we hebben sinds Nazca. In de zon is het trouwens om een uurtje of 9 niet zo heel koud meer.
Foto: effe een potje ijsklontvoetbal
Bij de splitsing naar Puno en Arequipa is het cafe weer met de kraampjes buiten. We drinken een cocathee en zien hoe mensen een jonge alpaca helemaal suf voeren met cocabladeren. Dat arme beest wordt hartstikke high natuurlijk (van het 5 minuten kouwen op drie blaadjes voelde ik het puntje van m'n tong al niet meer). Het is net zoals het voeren van andermans hond of ander dier. Dat doe je ook niet.
Foto: een lama krijgt cocablaadjes gevoerd
Lars had in de bus al geinventariseerd wie wat wilde eten en zal dat gaan kopen voor onze picknick onderweg bij het meer.
Ik maak een foto van een vrouwtje wat zit te spinnen met op de achtergrond de Misti vulkaan. Uiteraard vraagt ze er geld voor en ik heb nog wel een halve sol. Dat vind ze genoeg en ik mag zelfs nog wel een foto maken.
Foto: oude vrouw spint wol; op de achtergrond El Misti
De onverharde weg waar we anderhalf uur op hebben gereden is eindelijk opgehouden. Nu kan ik rustig typen tijdens de laatste 2 uur naar Puno.
Om drie uur 's middags komen we in Puno aan. We worden verwelkomd met een maté de coca en nadat we de spullen op onze kamer hebben gedumpt, lopen we de stad in. Uiteindelijk belanden we op de trappen voor de grote kerk aan het plaza de armas in de zon. Ik schiet wat foto's van mensen op de trap en tegenover ons op het plein (heerlijk 12x optische zoom).
Foto: Peruaans jongetje op de trap
Foto: complete Peruaanse familie op de trap
Op een gegeven moment komt Coen ook aanlopen en als laatste vergezelt Willy ons ook op de trappen in de zon. Er komen twee jongens aanlopen die onze schoenen willen poetsen. Ik zie dat niet zitten met schoensmeer op mijn ademende goretex bergschoenen, maar Willy vind het wel oke. Ik wil een foto maken maar het tweede jongetje wil niet weg, ook niet als ik het hem gewoon vraag. Hij doet best wel agressief en blijft zeuren over het shoeshinen van onze schoenen, maar helemaal niet meer op een vriendelijke manier :( Als hij het nog een paar keer normaal had gevraagd, had ik er nog over na willen denken. Helemaal toen ie over pickpockets begon, was ik behoorlijk afgeknapt.
Foto: shoeshine mister?
Twee bling bling shoeshine schoenen later gaan we op weg naar Rico's Pan, die volgens de LP melt in the mouth cakes moet hebben en daar is niks van gelogen!
Foto: CHOCOLADE taart ;-)
Als we om 19 uur gaan eten zit ik nog vol van de torta chocolate especial, maar een mixed kebab gaat er wel in. Zeker met die lekkere appel rode wijn saus.
Na het eten is het plan om naar de kroeg te gaan met gratis cuba libre bonnen en na vele cuba libres dans ik met Coen op door ons zelf op de computer gekozen muziek... Tussendoor zoeken we naar een disco om beter te kunnen dansen (enorm vermoeiend op deze hoogte en zeker in combinatie met veel cuba libres ;-), maar er is niks open. Miranda wil graag naar een afterparty en uiteindelijk belanden we weer in dezelfde kroeg als waar we al zaten:) Om half 3 lig ik op bed en ik val als een blok in slaap.