Dag 9 - Donderdag 24 mei 2001
Dag 9 - Donderdag 24 mei 2001
Twee kleinere groepen gingen vandaag de Cevennen en Ardeche route doen. De Cevennenroute was 300km en omdat die route zo lang was moest die volgens opa 's ochtends om 10 uur al vertrekken. We bedachten dat we dat toch niet gingen halen, want inmiddels waren we na 8 dagen de hele dag rijden ook wel een beetje moe. Zeker Steffens achterwerk had rust nodig, want dat crosszadel van de Opa XT was superhard.
We stonden toch om kwart voor 10 op en niet eens de helft van die Cevennengroep was wakker! Nou ja zeg... Maar nog steeds wilden we niet mee, we gingen lekker wel wat prutsen hier in de buurt! Nog meer mensen hadden datzelfde idee. Remco ging vandaag alleen op stap, Ernst Lalleman wilde een route gaan rijden die hij hier met de fiets ooit al eens had gedaan, Erik wilde ook geen lange rit rijden en Thomas had er ook geen trek in.
Ernst Lalleman wilde vertrekken en ging met zijn Guzzi achteruit het betonnen hellinkje af. Hij had van Opa een truukje gehoord om de koppeling te gebruiken als ie onderaan het hellinkje moest afremmen ofzo, en dat ging dus niet helemaal goed. Hij viel dus om !! Gelijk werd een minpuntje van het design van die Guzzi duidelijk: het bougiekapje én de bougie waren kapot. In Largentière hadden we een keer een motorzaakje gezien dus besloten we dat wij alvast gingen tanken en zouden kijken of het motorzaakje open was en of die bougies en kapjes had. Het zaakje bleek open, maar ze hadden niet de goede bougies. We kochten een bougie die er het meeste op leek maar die in ieder geval niet te heet zou worden. Weer bij Opa's hutje aangekomen verwisselden we de bougie van de OpaXT met de kapotte van de Guzzi, want twee verschillende bougies zou de Guzzi vast niet goed op lopen. Steffen stopte de nieuwe bougie in de Opa XT en we konden allemaal weer rijden.
Ondertussen was de Cevennengroep om half 11 ofzo ook eindelijk vertrokken (de Ardecheroute: J-P, Ria, Anton en Michiel waren al veel eerder vertrokken) en wij dachten ook vrij snel weer te kunnen gaan. Het was ondertussen een uur of 11. Maar wie kwam er nu opeens aanrijden? Anton! Hij riep van ver al dat ie een kapot wiellager had. Onder toezicht van Erik en Ernst sleutelde Anton zijn achterwiel eruit en de lagers eruit. Het lager aan de kettingkant was echt absoluut kapot en een andere was al erg slecht aan het worden. Toen Anton zijn lager eruit had ben ik met Erik en Ernst naar dat motorzaakje gereden, maar die had niets. Die zou ze wel kunnen bestellen per expresse en dan hadden we ze morgen middag, maar Anton wilde morgenochtend al weer vertrekken. Verder op zat nog wel een garage, zo'n 6km van hier, zei de heel erg behulpzame motorzaakmeneer. Met die bougies was hij ook al zo vriendelijk geweest, helemaal uitleggen waar al die cijfertjes voor stonden bij bougietypes enzo.
De vierde garage had één lager voor ons en verder werden we niet echt geholpen. "Nee wij hebben niets" was het antwoord vaak terwijl we toch sterk het vermoeden hadden dat ze ons gewoon niet wilden helpen. Maar goed, met één lager keerden wij na ongeveer een uurtje terug en Anton verwisselde het nieuwe lager voor het kapotte en het slechte lager moest het maar houden tot Nederland vond hij.
Na flink wat gesleutel konden we dan eindelijk vertrekken. Met een kleine groep (Thomas, Steffen, Erik, Ernst, Anton en ik) reden we over leuke slingerweggetjes. Op een gegeven moment werden de weggetjes smaller en veel grind weer. Ook regende en onweerde het bovenop de berg waarop we naar boven aan het rijden waren. We besloten om te keren.
Erik ging Steffen en Thomas halen die voorop hadden gereden en die over dat grind natuurlijk veel sneller waren geweest dan de rest. Het pad bleek later zelfs gewoon een zandpad te worden en ik geloof dat het zelfs ophield boven op de berg.
Later hebben we op een pleintje nog cirkeltjes geoefend. Links- en (jawel) rechtsom! Dat deed toch weer erg goed op één of andere manier. Durfde gelijk ergens weer makkelijker kort te keren. Mijn probleem is vaak dat ik niet genoeg gas geef en dat ik dan om dreig te vallen. Vaak is het dan voetje aan de grond of gas erbij, maar dan ga je juist weer net te snel voor dat korte keren...
 |
|
 |
Het regende een beetje maar niet hard en we reden in een bocht over een bruggetje heen. Ik reed achter Ernst aan die duidelijk zijn dag niet had. Er zat een tegenligger in de bocht en Ernst week uit maar vond dat ie te hard reed om de bocht fatsoenlijk af te maken. Dan had hij de motor platter moeten leggen en met dit natte weer leek m dat geen goed plan. Dan maar een stukje door de berm, dat had ie de dag ervoor ook een keer gedaan en dat was toen goed bevallen. Dit keer beviel dat minder goed, want de noodzaak van een nieuw bougiekapje diende zich weer aan. Ernst duikelde zo een greppel in! Hij bezeerde zich gelukkig niet, want de motor bleef half in de greppel hangen zodat hij er niet onder bekneld raakte ofzo. De bougie was gelukkig nog heel en Erik wist de bougie kap provisorisch te maken.
Later kwamen we de Ardeche ploeg nog tegen. We reden verder, maar de Guzzi wilde maar op 1 cilinder lopen dus die is met Anton teruggegaan naar opa's hutje. Met Thomas, Steffen en Erik ging ik boodschappen doen. Althans dat wilden we. We reden naar Aubenas maar geen enkele supermarkt was open op Hemelvaartsdag. Bij de MacDonalds besloten we dat we nu toch echt wat te eten nodig hadden want het was inmiddels al half 7 ! De tijd gaat snel als je het naar je zin hebt, ik had niet gedacht dat we al zo lang onderweg waren !
De weg terug van Aubenas naar Largentière vond ik vreselijk. Allemaal auto's die te langzaam in de bocht en te snel op het rechte stuk gingen. Steffen kon ze nog net op vermogen in halen, Thomas haalde willekeurig in en drukte auto's aan de kant! Nou, dat leek mij nou echt helemaal niks! Dat vond ik te riskant, dus op een gegeven moment had ik de hoop maar opgegeven en moest ik achter een stomme auto blijven zitten.
Bij opa's hutje aangekomen was ik zo sjagerijnig geworden van die stomme auto's die tijdens inhaalacties harder gaan rijden enzo dat ik Ukkie en Daniëlle die die middag waren aangekomen snel gedag zei en m'n tent ben in gerend. Daar moest ik even bijkomen. Stomme auto's, langzame motor, argh, boze Pernette...
Na een tijdje ging het weer beter met deze driftkop en gingen we pasta maken. Van die poeder uit een zakje waar je alleen water bij moest gooien en dan had je eten. De meesten waren namelijk naar de pizzeria gegaan en een paar man gingen zelf hun potje koken. Dat deden we binnen, want het uurtje slecht weer was vandaag uitgebreid naar een paar uurtjes slecht weer geloof ik. Na het eten konden we ook weer naar buiten, want het was gestopt met regenen. Het kampvuur was zo weer aan (dat bleef maar gloeien onder de as, ongelooflijk) en ik geloof dat er toen zelfs ook nog Pelforth biertjes waren :-)
Maar de meesten waren redelijk moe en gingen vroeg naar bed. Voor velen was morgenochtend al de terugreis!