Halong Bay
16 maart 2009
We komen om 5 uur 's ochtends aan in Hanoi en de voor ons geregelde pick-up staat al klaar. Om half 6 staan we voor Tamarind Cafe, die om 5 uur normaal gesproken open zou gaan. Het duurt niet lang of we kunnen naar binnen en we drinken en eten wat terwijl we wachten totdat we naar Halong Bay gaan.
Om 8 uur worden we opgehaald. We zitten 3 uur in een bus waar we onze benen nauwelijks kwijt kunnen en in Halong City kunnen we meteen de boot op. Aan boord krijgen we een uitgebreide lunch, rijst, zeevruchten, garnalen, loempia's en patat :) We varen door Halong Bay met duizenden karstrotsen die boven het water uit steken. Het is heel mistig, dus het zicht is niet al te best. Toch is het wel mooi en door die mist juist mysterieus, waar je ook kijkt, je ziet overal wazige bergvormen uit zee opdoemen.
We bezoeken nog een grot, die speciaal voor toeristen van een looppad is voorzien. De grot, die overal hoog is, zodat je nergens hoeft te bukken of te kruipen, heeft ontelbaar veel stalagmieten en -tieten en het plafond lijkt op sommige plekken wel van slagroom of van schuim. Dat schijnt te komen doordat het hier lang geleden onder water heeft gestaan. Beetje jammer alleen van de gekleurde lampjes die ze op sommige plekken in de grot hebben geplaatst.
We varen nog een stukje en gaan voor anker tussen de karstgebergten. We krijgen het diner weer aan boord. Het is weer heel uitgebreid, gefrituurde inktvis, garnalen, kroepoek, rijst, groenten en een enorme gebakken vis. Tijdens het eten kletsen we wat met Sydney en haar vriendin uit Los Angeles en krijgen uiteindelijk haar e-mail adres, voor als we ooit nog eens een slaapplek nodig hebben :)
Om 9 uur hou ik het voor gezien. Na een korte laatste nacht in Sapa en een nachttreinrit die om 5 uur 's ochtends eindigde, heb ik een beetje slaaptekort en dat ik ga nu lekker inhalen.
17 maart 2009
's Ochtends blijkt er geen water meer te zijn. Eerst denken we dat andere mensen al het water op de boot hebben op-gedoucht, maar de pomp blijkt het te hebben begeven. Lekker. Gisteren hebben we ook al niet kunnen douchen. Nouja, het is niet alsof we op het land hebben gewerkt of in een vieze fabriek en echt vies zijn ofzo.
Na het ontbijt verlaten de mensen die een 2-daagse trip hebben geboekt de boot. Wij varen door tot een soort provinciegrens op het water en moeten overstappen op een andere boot. De mensen van die boot stappen op de onze, behalve twee Belgen, die doen ons programma mee vandaag en morgen.
We varen naar Cat Ba eiland, waar we een fiets krijgen. Na een stukje fietsen wandelen we met een andere gids door het nationale park van Cat Ba tot aan een grot, waar de mensen van het eiland tijdens de oorlog schuilden. Er was zelfs een school aan de rand van de grot (vanwege daglicht). Zodra er bommen op het flink gebombardeerde eiland vielen, konden ze snel naar binnen vluchten.
Na weer een ontzettend uitgebreide lunch (we hoeven hier geen honger te lijden, zelfs de patatten worden hier echt goed gebakken!) varen we naar een rustig stukje van Halong Bay en leggen aan bij een drijvend vissershuisje op het water. In heel Halong Bay drijven er van die huisjes rond op lege vaten en piepschuim blokken. Naast een huisje drijven er loopplanken waartussen netten hangen. Hierin wordt vis gekweekt. Een huis heeft een stuk of 6 van die netten hangen. We stappen hier in een kayak en peddelen wat om wat karstgebergten heen. We peddelen langs een vissersdorpje (3 huisjes) vlak bij een van de rotsen die uit het water steken. In het ondiepe water zien we manden liggen. Niet een of twee, maar echt heel veel in lange rijen naast en onder elkaar, tot waar het te diep wordt om ze te plaatsen en weer op te halen. In deze manden worden oesters gekweekt. Dat lijkt ons ook wel nodig, aangezien de Vietnamezen ontelbaar vele liters oestersaus overal voor gebruiken :)
Een bezoek aan Monkey island slaan we over, vanwege de vele toeristen die zijn gebeten door de agressieve en nauwelijks meer mensenschuwe apen op dit eiland. We varen naar Cat Ba stad, waar we in een luxe hotel inchecken. We hebben twee en half uur voordat we gaan eten, dus lekker douchen (eindelijk!) en lummelen (fijn!).
Het was ons al eerder opgevallen, maar de twee Chinezen die in onze groep zitten, smekken ongelofelijk hard. Het is een werknemer met z'n baas. Deze vrouw zit naast mij tijdens het avondeten en ik moet me enorm inzetten om m'n eetlust niet te laten bederven door het oorverdovende gesmak. Het eten zal er vast lekkerder door smaken, bovenop het feit dat ze uit de zeevruchten salade alle inktvisjes zit te pikken. Als ze klaar is met eten, laat ze een boer. Ik vind altijd dat je je moet aanpassen aan het land waarin en de mensen waartussen je je bevindt. Op dat moment zaten we met een groep van alleen westerse mensen in een enorm toeristenrestaurant. Dan mag je je eetgewoonten best aanpassen. Als die werknemer ook klaar is met eten, staan ze op en lopen zonder een woord te zeggen weg. Al die tijd hebben ze in het Chinees (zij spreekt geen Engels) met elkaar gepraat. Boek dan een prive tour denk ik dan...
Na het eten drinken we met de rest van de groep (twee Belgen en twee Engelsen) een biertje bij The Good Bar (je kunt maar beter bij de juist bar zitten natuurlijk).
18 maart 2009
Vandaag is het vooral een terugvaar en -rij dag. We stappen aan boord en varen tussen de karstgebergten in zo mogelijk nog dichtere mist terug naar Halong City. We gaan eerst lunchen in en heel leuk restaurantje in een tuin met een berg andere toeristen die net terugkomen van een tweedaagse trip. De terugweg in de bus lijkt lang te duren voor ons gevoel. Het is maar drie uur, maar misschien ben ik het in de bus zitten na bijna drie maanden reizen gewoon zat (goh wat gek). Daarom ben ik ook wel blij dat we lekker gaan vliegen naar Bangkok morgen. Niet dat de bus een optie had geweest hiervoor hoor.
Om half 5 zijn we weer in Hanoi en we laten ons afzetten bij hetzelfde hotel als waar de twee Belgen, Jaques en Jeroen (vader en zoon) zitten. Ze hebben nog een kamer vanaf 20 uur. We laten onze grote bagage daar staan en gaan bij een cafe waar een computer staat kijken waar we de laatste week gaan doorbrengen.
Het weerbericht voor alle zuidelijke eilanden van Thailand is slecht. En als ik zeg slecht, dan bedoel ik ook slecht: twee weken elke dag regen en onweer. Zit je op een tropisch eiland, spoel je weg. Niet mijn idee van een relaxen. Het weerbericht voor zuidoost Thailand, het gebied tegen Cambodja aan, lijkt op zich wel aardig. Elke ochtend wel een regenbui, maar verder overwegend halfbewolkt. Af en toe zon en af en toe een wolk ervoor, lijkt me niet zo'n probleem. We boeken een vliegticket naar Trat en om 20 uur gaan we met de Belgen uit eten.
Zij zijn al een keer eerder bij dit tuinrestaurant geweest, waar vooral Vietnamezen eten en nemen ons er nu mee naartoe. We delen met z'n vieren hotpot, bouillonfondue met groenten, vis en noodles. Als we er meteen wat groenten in doen, komt een van de obers ons helpen. Die domme toeristen hebben natuurlijk weer geen idee hoe dit moet, zal hij hebben gedacht. Tot het einde wordt het eten er voor ons ingedaan en weer uitgevist op het juiste moment en in onze kommetjes geschept. Wat een service en nog vriendelijk ook. Nieuw in Hanoi: aardige mensen :) Bij ons hotel nu ook trouwens, heel vriendelijk, behulpzaam, enz. Je zou je bijna thuis gaan voelen. Bijna, want de nare ervaringen van de afgelopen dagen zitten nog vers in ons geheugen.