Dag 5: Ica - Nazca
13 juni 2006
In tegenstelling tot het avondeten gisteravond weten de mensen van het hotel het ontbijt wel goed te verzorgen. Heerlijke sinaasappelsap, oploskoffie die je zelf mag oplossen en broodjes met jam (standaard). Toen Maaike voor een paar mensen huevo revuelto con jamon ging bestellen kreeg meteen iedereen het, dus er was niet te weinig en iedereen kreeg tegelijkertijd, wauw! Dat is echt knap ;-)
Om 8 uur reden we weg uit ica, waar ik me weer verbaasde over de standaarden met daarop uitlaten op bijna elke straathoek. Ook valt me nu pas op (omdat Steffen me er op wees) dat ons hotel in een omheind en door bewakers beveiligd gebied stond. Dat zal vast ergens voor nodig zijn, maar het is maar goed dat we niet Ica ingegaan zijn gisteravond.
Onderweg stopt Lars de bus om ons te laten zien hoe gekweekte vliegjes zich op cactussen nestelen om vervolgens cactussap te gaan drinken waar ze aan dood gaan. Door een chemische reactie wordt rode vloeistof geproduceerd. De vlieg wordt leeggezogen en wordt daardoor helemaal wit. Als je zo'n wit ding van de cactus afpeutert, en je zet je nagel erin, spat het open en is je hand rood. Met deze rode vloeistof wordt Campari gekleurd en werd lippenstift gemaakt. Miranda en Maaike smeren het spul meteen op hun lippen. Beeldig ;-)
Foto: opengespat cactusvliegje
Wat in Lima al was opgevallen is de rijstijl van de Peruanen. Je geeft eerst gas om op snelheid te komen. En als je een lekker vaartje hebt, laat je je gas los en trap je de koppeling in, want dat spaart natuurlijk benzine/gas/diesel. Als je tot een snelheid bent gezakt die echt te langzaam wordt, geef je weer gas en kom je weer op snelheid. Bergaf wordt absoluut geen gas gegeven en bergop gas geven is helaas noodzaak. Eenmaal in de buurt van Nazca moesten we een stukje de bergen door en onze bus moet echt twee keer terugschakelen omdat we anders niet boven komen. Dat belooft wat voor morgen als we naar Arequipa gaan, wat op 2500 m hoogte ligt.
Onderweg zien we de kleine vliegtuigjes die je boven de nazcalijnen brengen vliegen. Ze gaan echt heel schuin, zeker 45 graden! ik krijg er 1 op de foto van de onderkant en aangezien we er op best een flinke afstand vanaf rijden, blijkt wel dat hij erg schuin gaat. Maar zo'n foto kun je ook maken als een vliegtuig overvliegt, dus heb ik ook nog een wazige foto te weten produceren van de bovenkant van het vliegtuig... En die kan niet zomaar worden gemaakt :)
Foto: bovenkant vliegtuig of beter: kijk eens hoe schuin het vliegtuigje gaat !
Bij het vliegveld Maria Reiche aangekomen blijkt dat vanmorgen tot 10 uur niet kon worden gevlogen en er wachten al best wel wat mensen, dus wij moeten bijna 2 uur wachten tot wij kunnen vliegen. We doden de tijd met souvenir-winkeltje-kijken, water drinken, vliegtuigjes kijken en de film over maria reiche en de nazcalijnen kijken...
Foto: opstijgende Cessna van af 'airport Nazca' ;-)
Foto: in het vliegtuigje
En dan mogen we! ik was best zenuwachtig over het feit dat blijkbaar zoveel mensen moeten overgeven, maar afgezien van de zenuwen en hoofdpijn vanwege te weinig water gok ik, ben ik niet misselijk geworden. Gelukkig maar... De lijnen en figuren waren erg goed te zien en als je je bedenkt hoe groot het gebied is en hoe nauwkeurig ze zijn, is het echt het 8ste wereldwonder... Men weet nog steeds niet zeker waarvoor ze dienden, maar Maria Reiche was na 50 jaar onderzoek overtuigd van het idee dat het een astrologische kalender was.
We zien de walvis, astronaut, aap, kolibrie, spin, enz. en de 30 minuten zijn voorbij voor je er erg in had!
Foto: Nazcalijnen: de aap en de wereldberoemde kolibrie
We droppen de spullen af in het hotel en gaan lunchen bij de chinees, wat volgens lars veel lekkerder moet zijn dan in Nederland. Eigenlijk proef ik niet zoveel verschil, maar m'n buik is goed gevuld en kunnen we op weg naar Chauchilla, de begraafplaats waar je mummies kunt zien uit 1080 na christus. De mummies lagen oorspronkelijk allemaal in graftombes met hun spullen die ze in het volgende leven nodig hebben. Ze werden met kleren aan in de foetushouding neergelegd en naar een bepaalde windrichting gelegd. Ook hadden ze eten, potten en sieraden/goud in hun graf. Uiteindelijk zijn veel graven leeggeroofd en de resten van deze mensen en hun voor de plunderaars 'waardeloze' bezittingen zomaar ergens neergegooid. Veel toeristen kwamen hier kijken en omdat de huidige bevolking van Nazca het erg vonden dat toeristen de mummies met een peuk in de mond fotografeerden (het waren tenslotte hun voorouders), is besloten alles netjes temaken. Nu zijn er 12 graven te bezichtigen met mummies met meterslange haren, met schalen met maiskolven die nog goed zichtbaar zijn en botten en doeken. Ook is er een graf met mummies van baby's en kinderen....
Foto: Chauchilla begraafplaats nabij Nazca
Daarna bezoeken we een pottery en krijgen we uitleg over de mijnwerkers. In de pottery worden oude nazca potten nagemaakt. Dat ziet er echt heel erg echt uit, echt alsof het super oud is :) Helaas zijn de potten en schaaltjes niet zo mooi. De man die de uitleg gaf over het goud winnen deed dat met kleine nagemaakte gereedschappen en op schaal nagemaakte stenen waar mensen dan op stonden te 'dansen' om de klonten fijn te malen. We geven de man wat Solletjes en gaan terug naar het hotel.
Steffen voelt zich de hele middag al niet goed. Hij is een beetje aan de dunne en het is ff afwachten of het doorzet. Morgen is een lange reisdag en dan moet ie aan de diarree remmers... Ik voel mij zelf ook niet goed. Behoorlijk buikpijn met af en toe steken. Maar verder alles goed. Ik zit nog vol van de chinees van vanmiddag dus bij het avondeten in een restaurantje wat miranda en Maaike vanmiddag hebben ontdekt, bestel ik alleen een salade. Maar er is altijd ruimte voor een heerlijke chocolade/pecannoten/caramel taart met koffie natuurlijk hè ;-)))
Op alle straathoeken staan mensen van hun fietskar brood, drinken, fruit, enz te verkopen. De vaste winkeltjes in de straat zijn klein, smal en helemaal volgestouwd met spullen. In een winkeltje wat een soort drogist is, staat de shampoo tot aan het plafond opgestapeld. In een poelier liggen de geplukte kippen je nog compleet met kop, snavel, poten en ogen op de toonbank aan te kijken. Wanneer eten er smakelijk uitziet, lijkt het wel eens "Eet mij" te roepen. Althans, dat heb ik wel eens. Dat is hier zeker niet het geval!
Foto: Zwembad van de mooi aangelegde tuin van het hotel met daarachter een bouwput
In het hotel drinken we op het terras bij het zwembad nog een biertje, waar Eduard geen zin in heeft. Het argument dat hij pas 23 is en dat moet kunnen hebben, doet hem besluiten om ook te komen :)
We moeten nog even herorganiseren in de hotelkamer voordat we gaan slapen; de twee eenpersoonsbedden worden door Steffen tegen elkaar aangezet. Ik lig al op één van die bedden en slaap al bijna voordat ze tegen elkaar aan zijn geschoven....