Dag 2: maubeuge auxerre
dag 2 maubeuge auxerre
We staan om 10 uur op. We hadden wel een wekker gezet om 9 uur, maar die hebben we heel erg hard genegeerd :)
Bij een supermarkt die we na wat moeite vinden, doet steffen boodschappen. hij vindt superdikke drinkyoghurt. geen yop, wat we normaal altijd kopen, maar een nep-yop, een b-merk voor de helft van de prijs en nog lekkerder ook! Wat wil je nog meer?
We kiezen vandaag ook nog voor wat doorgaande wegen. Ondanks veel meer vermogen is het nu toch weer lastig inhalen. De snellere vrachtwagens en autos die ik met de XT absoluut niet hoefde in te halen (kwam er niet in de buurt), wil ik nu wel inhalen, maar door de vele heuvels en af en toe wat bochten is dat nu toch ook weer best lastig. Gelukkig heeft Thomas vorige week het laatste beetje Pino Powurrr gevonden wat nu goed van pas komt.
Na Vervins kiezen we voor de weg naar Laon ipv naar Reims. Daarna gaan we over op kleinere wegen. Weer geeft de 1:1000.000 kaart het zelfde probleem als vorig jaar. Kleinere wegen aan elkaar knopen gaat toch niet zo makkelijk. We kunnen de gele weg naar Fismes niet vinden. Op de gok kiezen we een weg die wel in de richting lijkt, en later vinden we opeens een bordje Fismes. Joepie we weten weer waar we zijn.
We belanden achter een rode opel vectra (snel even gelezen wat er op de achterkant staat, want het is gewoon een blik met vier wielen) die flink doorscheurt over deze wat kleinere weg. Ook in de bochten rijdt ie flink door. We halen dus niet in. Als hij later een andere afslag neemt, rijden we toch nog wel wat harder.
Om half drie pauzeren we bij een ruine van een kasteel. Het vroegere chateau Le Fere staat hier. We rijden met de motoren tot bij de ingang. Eerst zitten en eten we wat. Dan willen we het ook nog van dichtbij bekijken. Er is een deur naar een trap die omhoog gaat. Bovenaan kun je de brug over naar het kasteel. De brug gaat over een gracht die nu droog staat. De brug zelf is een soort aquaduct, geen ophaalbrug ofzo, wat je bij een kasteel met gracht eerder verwacht (en dat rijmt nog ook). Van het kasteel is eigenlijk nix meer over, slechts enkele muren staan nog overeind en op sommige plaatsen wordt de boel zelfs ondersteund. Een trappetje naar beneden wordt geblokkeerd door een zelfgekluste houten deur. Het is blijkbaar niet de bedoeling dat we daar een kijkje gaan nemen. Jammer hoor :)
Ik maak me al druk over het naar beneden rijden van de motoren. Het is namelijk bruut offroad (ahum). Harde aarde-grond met een makkelijk omzeilbaar geultje... Maarja, naar beneden rijden he, daar was ik niet zo goed in. Twee keer knipperen met de ogen en ik ben weer beneden. Hmm, wat kan ik soms moeilijk doen om nix.
We rijden weer verder en in een plaatsje waarvan ik de naam heb verdrongen rij ik achter Steffen aan en ik zie het stoplicht te laat wat op rood stond. Er stonden ook geen witte strepen op de weg en de lichten hingen nogal hoog. Er stond geen ander verkeer, dus ik besluit door te rijden. Bij het volgende stoplicht stop ik wel. Gelijk zit er een politie-motor-agent achter me. Ja kut, ik weet wel waarom ik mee moet... Waarschijnlijk ets met feu rouge. Ja hoor daar heb je 'm. Hoeveel kost dat? Quatre vingt dix. Whoo, dat zijn negentig eurows en die heb ik niet contant bij me. Inmiddels had de agent mn rijbewijs en motorpapieren in zn handen en vertelt me doodleuk dat ik die niet terugkrijg als ik geen geld geef.
Steffen gaat naar de bank en ik blijf wachten. Ik maak een praatje over de motor en de fantastische alu koffers die veel bewondering krijgen van de agent en zijn collega die er ook bij is komen staan. Steffen was nogal hard weggereden (met veel herrie iig) en de agent vraagt of hij boos is. Ja op mij, antwoord ik lachend. En als Steffen lang wegblijft grapt de agent dat hij me heeft achtergelaten en niet meer terugkomt. Steffen bleek bij de derde pinautomaat pas succesvol en komt met het geld terug. De agent zegt dat ik mee moet lopen naar z'n motor (ook bmw) en pakt z'n koffer. Ik vond het al vreemd dat hij nog geen bon oid geschreven had. De agent begint met dat hij mij zo sympathiek vindt en geeft me het geld terug! Hij zegt nog dat Steffen niet meer door oranje moet rijden omdat ik dan toch niet mee kan rijden omdat ik dan rood heb. Ik moest niet meer door rood rijden. Na heel veel merci's beaucoup rijden we blij verder. Weliswaar weer een uur vertraging, maar niet 90 euro armer!
In Anglure drinken we koffie omdat ik ontzettend zit te slapen op de motor, ook als ik voorop rij. Of we een gewone of een grote koffie willen, ja duhuh :) Net als we aan de koffie zitten, zien we ons avondeten aan komen rijden; een pizza-bestelbusje met een heel klein vrouwtje erin. Als ze de deur openzwaait om uit te stappen, zien we dat ze rechtop kan staan in de cabine ;) Een chevre en een quatre fromages lusten wij wel en ergens anders scoren we cola en sinas.
We staan tegenover een apotheek die open is en ik scoor nog ff anti hooikoorts pillen. Hatchie. Snif ende snotter.
Ik rij voorop naar Auxerre, nog steeds erg moe, want ik heb nu behalve koffie gedronken ook weer gegeten, en dan gaat het altijd mis. Snurk.
We komen dan toch aan bij het Formule 1 hotel, wat ook al vol blijkt! Ja doei nu heb ik er geen zin meer in. Nog even probeer ik steffen te overtuigen van een ander hotel (mevrouw hier heeft geld teveel zeker) maar het wordt een camping die al wel dicht is. Motoren buiten het hek en de spullen naar binnen sjouwen.
Er is kermis naast het campingterrein dus daar vermaken we ons de rest van de avond. We drinken een biertje al slenterend tussen de attracties en de vele eettenten door. Wat opvalt is dat er hier veel ouders met kinderen rondlopen. In Nederland herinneren we ons van kermissen alleen de opgeschoten jeugd die herrie loopt te trappen, dus dit is toch wel heel leuk. We hebben na de pizza nog geen toetje ofzo gehad, dus trakteren we ons op echte spaanse Churros. Een soort gefrituurde deegslierten met suiker. Lekker hoor :)
We nemen nog een biertje mee naar de camping en slapen daarna heel hard in.