Dag 11 (donderdag 27 mei 2004) Barcelona - Montserrat - La Jonquera
Dag 11 (donderdag 27 mei 2004) Barcelona - Montserrat - La Jonquera
Vandaag vertrekken we uit Barcelona. We zetten onze spullen beneden bij de receptie weer achter de balie en gaan onze motoren uit de garage halen. We rekenen af en rijden tegen het verkeer in terug naar het hotel. Het gaat maar om 50 meter ofzo, dus dat moet kunnen. Niemand heeft er last van.
We hangen de koffers weer aan de motoren en spannen de Ortlieb op Steffens GS. Een man van het hotel komt nog buiten bij ons kijken en vraagt aan Steffen of ik goed kan rijden... Zucht, altijd hetzelfde.
Ik wil via de heilige bergen Montserrat naar Figueras rijden, waar ik morgen het museum van Dali wil zien. Eerst maar eens Barcelona uit zien te komen, dat moet niet moeilijk zijn lijkt ons.
We rijden door de stad en komen op de ring van Barcelona terecht. We rijden langs de kust naar het noorden en het volgen ervan lukt ook. Eitje dus. We hebben afgesproken welke afslag we nemen, maar het duurt z� lang dat we eraf gaan en kijken waar we zijn. We zijn toch ergens verkeerd gereden. Vast bij die op/afritten waar tien wegen ofzo bij elkaar kwamen en waarvan er ook weer vijf af gingen of weet ik veel. Op dat ene punt begreep ik het niet helemaal en gelijk rijden we verkeerd. Hmm.. Nou dan nemen we d�e afslag daar (op de kaart). Die rijden we weer voorbij (was haakse afrit van de snelweg, voordat we doorhadden dat er een afrit was, waren we er al voorbij :) We draaien om en rijden terug en keren weer en nemen de afslag alsnog. Die wordt tolweg en we kunnen er niet eerder af. Kut. Nouja, dan maar tolweg en de eerste afslag nemen we...
En zo komen we op de binnendoorwegen buiten Barcelona terecht :)
We rijden vlot over doorgaande wegen waarlangs we in elke bocht een meisje zien staan in een ultra kort rokje en een heel erg mini topje....
We beginnen een berg op te rijden en er stonden ook al een tijdje bordjes "monasterio de montserrat". Op mijn kaart kun je er langs rijden en weer verder naar het noorden om weer op een weg uit te komen die onderdeel uitmaakt van mijn route van vandaag. Ideaal dus. We rijden via veel bochten en haarspelden omhoog en komen opeens bij slagbomen aan. Ik sta er vlak voor stil en overleg met Steffen wat we doen. Moet je betalen om er door te mogen of hoe werkt dat hier. Ondertussen wordt er door het intercommetje van alles tegen me gezegd. Dat ik op de knop moet drukken, dan krijg ik een kaartje. Ja fuck off, ik wil eerst beslissen of we hier wel heen gaan. Zijn we wel goed gereden?
Uiteindelijk druk ik op die stomme knop en rij weg. We parkeren de motoren op een motorparkeerplaats en gaan aan een tafeltje zitten op een terras. Prachtig uitzicht heb je hier. De weg naar het monasterio blijkt niet op de rotsen te zijn gebouwd, maar er was een onwijze staalconstructie voor nodig om daar een weg te maken. De bolle rotsen achter het monasterio zijn van deze vorm voorzien door weer en wind. De lucht achter deze rotsen wordt donker waardoor het nog indrukwekkender uitziet dan vlak ervoor, toen de lucht nog strak blauw was.
Die donkere lucht baart me een beetje zorgen, kan dat slechte weer niet achter die rotsen blijven hangen? Ik haal wat kleffe in plastic verpakte broodjes voor ons als lunch. Als we na het eten besluiten dat het slechte weer echt door gaat zetten en teruglopen naar de motoren, zien we net twee mensen van een witte F650GS afstappen. He, dat is ook toevallig.
We staan er vlak naast geparkeerd en zodra we de tanktassen op de motoren ritsen worden we meteen aangesproken. Het zijn Ieren... Hmm.. Of hij toevallig in Barcelona was een paar dagen terug. Ja, hoor daar zaten ze in een hotel, vandaag deden ze een uitstapje hierheen. We praten nog vijf tot tien minuten terwijl het een beetje begint te miezeren over F650GS'sen, de variokoffers die de Ier verafschuwt omdat ze nogal slap waren, dat ze in Ierland hun motor altijd alleen met een schijfremslotje vastmaken en dat ie dat daarom in Barcelona ook deed en ABS wat je volgens hem in Ierland vanwege de vele regen en viezigheid op de wegen echt nodig had. Als de regen flink gaat doorzetten rennen zij het restaurant in en rennen wij naar een ander plekje om te schuilen. Ik heb de plastic zakken nog niet over m'n bergschoenen onder m'n motorbroek geprutst en in deze hoosbui staan m'n schoenen in 2 minuten tot het randje toe gevuld!
Als het iets minder hard regent, wagen wij ook de oversteek naar de motoren. De automaten waar we moeten afrekenen geven hele andere bedragen aan dan op de borden stonden. De groeten, we gaan wel bij het huisje afrekenen wat aan het begin staat. Bij het huisje aangekomen prutst steffen twee hele natte verfrommelde bonnetjes uit z'n motorjaszak, maar de man in het hokje heeft er geen zin in en wuift dat we door mogen rijden :) Dat is ook goed natuurlijk :)
Via dezelfde haarspelden en bochten rijden we weer naar beneden. Het regent nog steeds en de weg is bijna een riviertje, zoveel stroompjes water lopen eroverheen. Maar zodra we beneden zijn regent het niet meer en is het zelfs weer warm! Ik had net een fleecetrui aangetrokken, dus die trek ik maar weer uit. Ik doe er nogal lang over blijkbaar, want de donkere wolken komen alweer achter ons aan. Aargh, snel doorrijden :)
We rijden naar Vic. Ondertussen regent het alsnog en we twijfelen of we de gele of de rode weg naar Olot moeten nemen. De rode is snel natuurlijk, maar saai. De gele neemt een onwijze omweg, maar is veel leuker, want bochtig. We kiezen voor de gele, we rijden hoe dan ook door de regen.
De weg is mooi, vaak zijn er bochten, maar in elke bocht, geen ��n uitgezonderd, is de weg stuk. Echt hele stukken asfalt zijn weg en er ligt grind en losse brokjes asfalt voor in de plaats. Je begrijpt dat de bochten niet echt fantastisch gingen. De omgeving is wel heel mooi, ook in de regen. In Olot klaart het op! We drinken koffie bij de Mac en krijgen van de eigenaar gratis een mcYoghurt of zoiets met bosbessen. Dat smaakt helemaal niet verkeerd (wat ik niet had verwacht eigenlijk). Echt lekker fris. Eigenlijk heb ik ook wel trek en we hebben nix bij ons. We snacken een hamburger en gaan weer op pad. We rijden naar Figueras, waar volgens de LP een municipal camping is waar mensen melding van hebben gemaakt dat ze 's nachts zijn beroofd. Iets ten noorden schijnt een goede kleine camping te zitten. Die vinden we uiteraard niet, maar dat hebben we niet door.
We denken dat we in een plaatsje 20km ten noorden van Figueras moeten zijn, maar daar blijkt de camping al een paar jaar gesloten. Het is al donker en we besluiten niet verder te rijden of terug, maar een hotel te nemen. We rijden wat heen en weer en nemen een goedkoop truckershotel. Een wel aardig hostalletje bleek namelijk al vol te zitten en een ander chic hotel moest 70 euro per nacht te kosten. Dan maar een minder hotel voor 25 euro per nacht!
We kunnen er gelijk eten, want de keuken is uiteraard nog open (half 11). Een salata catalunya, gambas a la plancha en een lekker groot bier voor mij en Steffen heeft ook de salade en parilla des carnes, wat een vleesschotel is. Niet van waanzinnige kwaliteit allemaal, maar dat kost het ook niet. We zetten de motoren nog anders neer buiten en gaan lekker slapen. Oh nee, eerst wat verhaaltjes van Barcelona typen. Aan het verhaaltje van deze dag en de dag hiervoor kom ik niet toe.
Hoe goedkoop ook, het grote bed slaapt heerlijk! Zzzzz...