Supertrapp op de XT250
Op marktplaats stond een advertentie voor een supertrapp 4" demper voor maar 50 eurows! Dus ik gebeld en afgesproken dat we zondag (vandaag dus: 16 feb 2002) langs zouden komen om hem op te halen. Alles aangrijpen voor een leuk ritje natuurlijk!
Thomas zou meerijden en kwam gisteren al. Pepijn en zijn nieuwe vriendin waren 's avonds ook nog langsgekomen en we hadden het één en ander gedronken en voelde al een lichte hoofdpijn op komen zetten 's avonds (ik had sowieso de hele week al hoofdpijn gehad, maar dit kwam op zich wel door de wijntjes en de whisky :-) dus ik heb flink water gedronken, maar toch dacht ik 's ochtends "shit en ik moet nog voorop rijden ook omdat ik de route bedacht heb, ik voel me helemaal niet fit genoeg om motor te rijden"
Maar zodra je je stalen ros bestijgt, verdwijnen dit soort gedachtes altijd als sneeuw voor de zon, heel fijn is dat altijd en binnendoor reden we van Delft naar Pijnacker, Bergsenhoek, Rotterdam, Capelle a/d Ijssel, brug over en dan zit je bij Krimpen a/d IJssel al op de Lekdijk!
Het rijden ging echt super. Het lijkt wel of ik sinds de Ballenbagger veel lekkerder rijd. Maar misschien ligt het ook aan het weer: geen neerslag, dus droog wegdek en daar heb ik altijd heel veel vertrouwen in. Volgens mij hebben dan alle banden maximaal grip dus de mijne ook, dus mag ik vol het gas erop!
Veel fietsers en auto's op de dijk, maar het inhalen lijkt totaal geen probleem. Ik zie overal doorkijkjes en kan die slome sukkelaars allemaal makkelijk inhalen. Geen probleem. In tegenstelling tot nog geen half jaar geleden waar ik nog geen één auto in durfde te halen. Nouja, soms een beetje wel, maar mijn houding is nu helemaal veranderd in "en als het net niet lukt, past het met z'n drieën ook wel even". Niet op wegen zo smal als dijkjes natuurlijk, want dan past het dus niet:-)
Al heel snel zijn we in Schoonhoven waar we op het pontje moeten wachten en ik bel naar mijn ouders in Gorkum om te zeggen dat we effe langs komen voor koffie en een uitsmijter:-) In Gorkum zijn ze allerlei wegwerkzaamheden aan het doen in de wijk waar mijn ouders wonen. Zo is een tunnel onder de snelweg door dichtgemaakt en moet er een brug komen die ook over de betuwelijn moet gaan, maar die is nog niet af. Volgens een bordje konden fietsers er nog wel door ofzo, maar na tientallen meters door blubberige ondergrond die de banden van de GS doen veranderen in slicks zijn we maar omgekeerd, want de baggerweg was afgesloten :-) Via een omweg komen we op de weg waar mijn ouders aan wonen, maar alweer moeten we omrijden, want daar zijn ze de riolering weer aan het vernieuwen!
De koffie en uitsmijters deden veel goeds en vol nieuwe energie rijden we langs de snelweg over het fietspad naar Sleeuwijk, waar we gelijk de dijk opgaan. Het eerste stuk is helaas fietspad, maar daar trekken we ons normaal gesproken ook niets van aan dus nu ook niet. Maar het is mooi weer en de dijk krioelt van de fietsers, zo ook een leuk gezinnetje met vader en moeder aan de buitenkant fietsend. Ze horen ons aankomen en de vader werpt zich als het ware voor ons en maakt ons druk gebarend duidelijk dat wij daar niet mogen rijden! Ja, anders laat je je even overrijden, gek! Tuurlijk weten we dat jij hier komt VOOR JE RUST! :-)
Gelukkig is het al vrij snel een gewone weg waar we legaal verder kunnen rijden, maar nu irriteer ik me een beetje aan de fietsers die doodleuk drie breed blijven rijden met ons erachter, wachtend tot al die slome blikken uit de tegengestelde richting ook eens voorbij gesukkeld zijn. Ik irriteer me er zo aan, dat ik wat wilder en niet heel netjes ga inhalen en tussendoor slalommen. Dat ze verdomme eens aan de kant gaan!
Via Veen en Andel komen we bij Wijk en Aalburg en daar slaan we rechts af richting Meeuwen en Dussen, waar we het pontje vinden naar de overkant van de Maas. Deze bleek trouwens gratis te zijn, wat wij Studenten altijd heel gaaf vinden:-) Voor ons op het pontje stond een CBR600, natuurlijk bestuurd door het mannetje, en het vrouwtje zat achterop. Allebei gehuld in leder en zowel de afslijtnokjes aan de stepjes als de kneesliders waren nog helemaal blinkend en onberoerd. En toch dacht ik toen we aan de overkant waren: 'laat ik m maar voor gaan, zo'n CBR600 is vast sneller dan ik, iig istie sneller weg, het eerste stuk is toch rechtdoor"
stom stom stom stom stom....
Als een dweil natuurlijk, zelfs rechtuit. Het is vast z'n eerste motor. Echt een beginnersfiets hoor, geweldig, vooral niet te hard rijden, want dan ga je op je bek. Hij kwam voor Steffen te rijden en opeens in een bocht gaat ie vol in de ankers en komt als nog helemaal links op de weg uit! Durfde de motor niet platter te leggen ofzo. En opeens gaat ie weer naar rechts, vlak voor Steffen, die flink moest remmen voor hem. Sjongejongejonge zeg, wil je m'n XT250 lenen, kun je leren motor rijden! Ik moest gelijk aan Jeroen denken (lees je mee Jeroen?).
Aan deze kant van de Maas kende ik de weg absoluut niet dus kijken we op de kaart en onthouden de volgende plaatsjes: Waspik, Dongen, Rijen en Bavel. In het laatste plaatsje woont de meneer met de Supertrapp uitlaat. Waspik, Dongen, Rijen, Bavel, herhaal ik een aantal keer in m'n hoofd. Die plaatsjes volgen we gewoon en dan komen we er vanzelf. Nou, misschien is het maar goed dat de ANWB het contract om de bewegwijzering te maken in Nederland verliest, want geen enkel plaatsje staat op de borden en weer moeten we de kaart erbij pakken. Op een gegeven moment zijn we alleen nog maar heen en weer aan het rijden en ik stop bij een cafe waar ik heel nodig naar de wc moet. Opgelucht kom ik buiten en Thomas en Steffen weten nu de weg, ze hebben aan voorbijgangers de weg gevraagd. We rijden er niet vlekkeloos naartoe, maar het gaat nu wel beter gelukkig. En al gauw hebben we het huis van de Supertrapp meneer gevonden en krijgen we koffie! Ja, lekker!
Eén mooie 4" aluminium supertrapp demper en een paar bakken koffie rijker en 50 eurows armer reden we dezelfde weg terug, dachten we. Wel verdorie, zitten we opeens vlakbij de snelweg, helemaal niet waar we heen wilden. Het was 18 uur ongeveer en donker en wisten we helemaal niet of dat pontje nog wel ging, dus zijn we van Breda tot Hank over de snelweg gegaan (mijn XT250 kan wel 115km/h!!!). Wat was ik blij dat we er weer af waren, zeg! We zijn over een ventweg langs de snelweg verder gereden, maar soms was het onwijs donker en zag ik natuurlijk weer geen zak, maar toch schoot het lekker op! Bij Sleeuwijk een heel klein stukje snelweg om daar het water over te kunnen en we zaten alweer in Gorkum!
We namen nu een omweg naar Schoonhoven langs de Merwede via Arkel, Meerkerk naar Ameide. Heerlijk bochtig is het daar en ik reed voorop. Maar net na Meerkerk kwamen er twee superbochtjes, maar op één of andere manier lukt het me niet om alles even goed te "zien" als overdag en ging ik daar als een dweil doorheen voor m'n gevoel. Daarna rijden we op een donkere weg rechtdoor. Ik wéét dat het alleen rechtdoor blijft gaan tot in een dorpje, maar ik zie de weg gewoon niet en rijd in een donker gat. Ik trek dat heel slecht, begin al redelijk moe te worden ook. Steffen rijdt dichter achter me en probeert me met het lichtkanon van de GS bij te lichten, maar dat helpt niet veel en ik gebaar hem dat ie voorop moet rijden, wat ie gelukkig ook doet. In Ameide rijd ik soepel en snel naar de dijk. Dit deed Wim hier donderdag ook. Die "rook" de dijk op één of andere manier. We slaan naar rechts af, terwijl we uiteindelijk de dijk naar links moeten volgen, maar naar rechts kom je heel snel op de dijk :-) Steffen snapt niet dat ik de dijk in één keer vindt "heb je dit pas nog gedaan ofzo??"
Steffen en Thomas rijden voor me naar Schoonhoven. En ik volg op ruime afstand. Bah, donker is toch maar heel erg stom, vooral op een dijk met wegwerkzaamheden en alleen maar tegenliggers die hun licht fout hebben afgesteld ofzo. Ik word alleen maar verblind en moet met open vizier blijven rijden.
We nemen het pontje naar Schoonhoven en nemen afscheid van Thomas. Hij gaat vandaaruit over een lange saaie rechte weg naar Woerden en wij volgen de Lekdijk weer tot aan Krimpen aan de IJssel. We rijden een stuk langzamer en voorzichtiger dan op de heenweg. Het had vorige nacht gevroren en vanmiddag hadden Thomas en Steffen op sommige stukken ijs zien liggen in dorpjes langs de Lek! Het voelde nu ook al zo koud aan dat het best eens zou kunnen vriezen al. Mijn vingers beginnen zeer te doen van de kou, maar ik red het nog wel tot Delft zonder op te warmen. Maar even hard remmen voor een auto die stopt en je voorrang geeft en dan opeens toch maar wel gaat rijden is dan niet heel fijn meer en ik begin heel hard naar huis te verlangen. Ik verrem me nog een keer door te hard op de achterrem te stampen, die blokkeert dus! Maar daar kijk ik niet eens meer van op. Een jaar geleden deed ik dat ook een keer en toen was ik daar best verdrietig om geworden, maar dat is gelukkig wel anders nu. Zonder veel bijzonders komen we in Delft aan en maken we de motoren weer aan de lantaarnpaal vast.
We gooien een pizza in de oven en nestelen ons achter de compu en dit is het resultaat :-)
Binnenkort is op de XT250-pagina een verslag met foto's te zien van het ombouwen naar de nieuwe uitlaat.
